Süleymaniye'den hikayeler, mutfak notları ve Boğaz anları.
Türk kahvesi toz kadar ince çekilir, cezvede ağır ağır pişirilir ve köpüğü, suyu ve yanında tatlı bir şeyle, telvesiyle birlikte ikram edilir. Ritüeline, tarihine ve nasıl içildiğine dair bir rehber.
Çay, nargile ve bir Boğaz manzarası; gün batımının son ışığından ışıklarla dolu geceye. Tarihi yarımadanın en iyi yaptığı o yavaş teras akşamına bir rehber.
İstanbul’da nargile hiçbir zaman gerçekten duman meselesi olmadı. Mesele, açık tuttuğu o uzun akşam, bir arada tuttuğu sofra ve saatleri dolduran sohbettir.
İstanbul’da nargile aroması seçmeye basit bir tadım rehberi: klasik tütüne karşı meyve harmanları, neyin hafif neyin güçlü olduğu ve aromanın yavaş bir akşamı nasıl biçimlendirdiği.
İstanbul’da nargile adabına saygılı ve pratik bir rehber: nasıl çekilir, kömüründen neden sigara yakılmaz, marpuç nasıl uzatılır ve uzun bir seans nasıl temposuyla sürdürülür.
Nargilenin, yani Türk su pipisinin Osmanlı İstanbul’unun değişmezi haline gelişi: gelişi, hüküm sürdüğü kahvehane kültürü, atlattığı yasaklar ve bugün anlamı.
İstanbul’da yavaş bir hafta sonu sabahı nasıl geçirilir: manzaralı uzun bir kahvaltı, bitmek bilmeyen çay ve gün ağarırken tarihi yarımada.
Türk çayı nedir? Üst üste oturan bir çaydanlıkta demlenen, ince belli bardaklarda sunulan ve öğün boyunca durmadan tazelenen demli siyah çaya sıcak bir rehber.
Türk kahvaltısı neden saatler sürer: sohbet için kurulmuştur, koşulacak tek bir ana yemek yoktur. Hafta sonunun ağır serpmesi, hızlı bir şehirdeki kasıtlı mola.
Nargileye, yani Türk su pipisine sakin ve yeni başlayanlara dost bir rehber: nasıl çalıştığı, Osmanlı geçmişi, ilk aromanın seçimi ve onun acelesiz adabı.
