Süleymaniye’yi Gezmek İçin Günün En İyi Vakti
Sessizlik ve ışık için Süleymaniye’ye ne zaman gidilir: durgun erken sabah, yumuşak öğleden sonra geç saatleri ve eski şehrin üstünde alacakaranlıkta ezan.
Süleymaniye'den hikayeler, mutfak notları ve Boğaz anları.
Sessizlik ve ışık için Süleymaniye’ye ne zaman gidilir: durgun erken sabah, yumuşak öğleden sonra geç saatleri ve eski şehrin üstünde alacakaranlıkta ezan.
Abartısız bir karşılaştırma: Süleymaniye ve Sultanahmet, aynı eski yarımadanın iki semti; biri büyük anıtlar için kurulmuş, diğeri yavaşlamak için.
İstanbul eski şehrinde yarım günlük bir yürüyüş rotası: çarşı semtinden Süleymaniye’ye, çay ve manzara için doğru molalarla.
Büyük caminin ötesinde Süleymaniye, eski sokaklar, çay bahçeleri, gizli manzaralar ve uzun bir teras yemeğidir. Tepenin daha sakin yüzüne bir rehber.
Süleymaniye Camii’ne sağlam bir rehber: Mimar Sinan’ın başyapıtının ardındaki hikâye, mimaride nelere bakmalı ve camiyi nasıl iyi gezersiniz.
Moss’ta bir kutlama vermek ne demek: Süleymaniye terasında uzun bir sofra, odayı kendi evi gibi ağırlayan sıcak bir ev sahibi ve dekoru kuran Boğaz.
Moss'a kendi hissini veren şey: bir yanında cami silueti, diğer yanında Boğaz duran bir Süleymaniye terası, karanlıkta sıcak bir ışık ve misafirlerin 'yokuşun yukarısına taşınmış Ortaköy' dediği bir zarafet.
Süleymaniye'de tek bir teras, on sekiz saat uzunluğunda. Moss'ta bir günün sabahın ilk simidinden şehrin ışıkları altındaki son nargileye nasıl aktığı.
Moss'un kalbindeki fikir: yoğun bir restoranda bir masa gibi işlem görmezsiniz, bir evdeki misafir gibi karşılanırsınız. İşte bunun pratikte hali.
Misafirlerin Moss Adem dediği adam: kahvenizi hatırlayan sıcak, hep orada olan ev sahibi ve bu sıcaklığın neden mekanın bütün meselesi olduğu.